از اعماق تاریکش آگاه نیست

در باغ سبزی است مژگان او

کزان جز به سرگشتگی راه نیست

درین باغ ، شب بی چراغ است و ، کس

به خود گویم : ای مرد شوریده بخت

نظر چند دوزی بر آفاق باغ ؟