چنان در آینه تنهایم

که صبح پنجره ، روشن نیست

به هیچ سو نتوانم رفت

اگرچه جای نشستن نیست

که غیر خویش نمی بینم

به جستجوی که برخیزم ؟

در انتظار که بنشینم ؟