اگرچه جای نشستن نیست

چراغ را نتوانم کشت

که صبح پنجره ، روشن نیست

به هیچ سو نتوانم رفت

چنان در آینه تنهایم

که غیر خویش نمی بینم

به جستجوی که برخیزم ؟