شب ، غرق در سجود و ستایش بود

چشمی به سوی آینه ، خندان

هر ناز او ، نیاز نمایش بود

صبح از شکاف پیرهنش می تافت

او ، زیر لب ، از آینه می پرسید

ایا من آن کسم که تو می خواهی ؟

آیینه ، آشیانه ی آتش بود