دیدم که همچو قلب زمین می گداختی

در آن غروبگاه بهاری

وقتی که آفتاب تن تو

از شامگاه بستر من می کشید رخت

ای از نژاد آهو ای از تبار ماه

آن لحظه های گمشده ی دور یاد باد

آه ای چراغ سرخ شقایق به دست تو