نقاش روزگار به رغم گذشته ها

با چنگ زهره ، زمزمه آغاز می کنم

اما گشوده نیست زبان سخنورم

وین آرزو مراست که بعد از هزار سال

اینده ای به کام دل من رقم زند

لیکن هراسناک از آنم که آسمان

ایینه ای شکسته نهد در برابرم