وین آرزو مراست که بعد از هزار سال

پیرانه سر ، به یاد جوانی ، میان بزم

با چنگ زهره ، زمزمه آغاز می کنم

اما گشوده نیست زبان سخنورم

نقاش روزگار به رغم گذشته ها

اینده ای به کام دل من رقم زند

لیکن هراسناک از آنم که آسمان