آسمان ماه درخشان خزانی را

نظر از پنجره بر بام شب افکندم

قرص ماه از پس ابری که روان بود ، نمایان بود

با خود اندیشه کنان گفتم

همچو آیینه به دیوار افق کوبید

قله ای کو ؟ که من از اوجش

دست بگشایم و آن آینه برگیرم