معنی غیب ندانستی

بار دیگر به دلم گفتم

تو ، اگر ماه درخشان خزانی را

به خطا آینه غیب نما خواند ی

ورنه این ماه که تصویر کهنسالی من در اوست

بی گمان آینه ی دق بود

ماه ، بر پله شصتم تافت