نغمه پرداز حیات گذران می شد

در غیاب من و تو ، ساعت دیواری

با دو انگشت فسونکارش

زخمه بر تار زمان می زد

عکس من ، در دل قاب غبار آلود

به چراغی که تو افروخته بودی ، نگران می شد

آری آن چهره که یک روز ، جوان می زیست