چاره نجویده کسی جراحت او را

جان و تن من ، طعام روز و شب اوست

ضعف من است این که زاده قوت او را

جسم مرا چون جذام کهنه جویده ست

باده ی خون منش کشانده به مستی

ذلت من آفریده لذت او را

دشمن من ، جاگزیده در بدن من