تصویر او را در کدامین چشمه باید جست

شب ، دیدگانم را چنان از تیرگی انباشت

کاین چشمه های روشن از بنیاد خشکیدند

کنون نمی دانم که چون خورشید برخیزد

بار گران روزها چندان به دوشم ماند

کز بردباری قامتم خم شد

اگنون کسی در گوش من ، خصمانه می گوید