بر طبل زنگیان جوان چیرگی گرفت

با اولین تلنگر نور از میان شکست

آنگاه قلب پیر من از هول صبحگاه

با ضربه های دمبدم بی شمار خویش

گویی که زنگ ساعت پنهان کائنات

خاموشی درون مرا جاودان شکست

من ، کودکانه چشم بر آیینه دوختم