پاسخی نیست ، بیابان خالی است

خاطر آشفته ز خود می پرسم

که اگر همره من شیطان نیست

کیست پس این که نهان از نظر است ؟

کوه در پشت درختان ، تنهاست

و آنچه من می شنوم

بانگ سنگین قدم های کسی است