بر قله ی البرز می دیدم که می خندید

وقتی که چون آتش جوان بودم

خورشید سرخ صبحگاهان را

دیدار او در چشم من خوش بود

وز خنده ی او شادمان بودم

اما درین صبح غم آلود کهنسالی