زان پس کمان ماه را در سرخی مغرب

یک لحظه از جنگ و گریز ابر با خورشید

ناگه به یاد سرزمین دیگر افتادن

در آسمان ذهن خود رنگین کمان دیدن

چون ناخنی براق

روییده بر انگشت خونین جهان دیدن

یا در شبی دیگر