گر مقبل وگر حلال خوارید

گر نقب زنست نفس و دزدست

آخر نه در این حصین حصارید

از عشق خورید باده و نقل

دیدیت که تان همی نگارد

دیگر چه خیال می نگارید

اوتان به خود اختیار کردست