دیدیت که تان همی نگارد

آخر نه در این حصین حصارید

از عشق خورید باده و نقل

گر مقبل وگر حلال خوارید

دیگر چه خیال می نگارید

اوتان به خود اختیار کردست

چه در پی جبر و اختیارید