خشم زمین جوشید و طغیان کرد

با آنچه من می ساختم ، بیهوده دمشن بود

مروز در صبح کهنسالی

دیدم که زیر آسمان تیره ی مغرب

طوفان بی رحمی که از دیدار اقیانوس بر می گشت

در راه خود : آب و درخت و روشنایی را

با خاک یکسان کرد