آهنگ دور حمله اش بر ساحل نزدیک

طوفان بی رحمی که از دیدار اقیانوس بر می گشت

در راه خود : آب و درخت و روشنایی را

با خاک یکسان کرد

دریا و گیسوی درازش را پریشان کرد

تنها در آن هنگامه ، من بودم که دانستم

کز او مرا اندک هراسی در سرا پا نیست