تنها در آن هنگامه ، من بودم که دانستم

با خاک یکسان کرد

آهنگ دور حمله اش بر ساحل نزدیک

دریا و گیسوی درازش را پریشان کرد

کز او مرا اندک هراسی در سرا پا نیست

زیرا که در اقلیم ویران وجود من

جایی که آبادش توانم گفت ، پیدا نیست