زیرا که در اقلیم ویران وجود من

دریا و گیسوی درازش را پریشان کرد

تنها در آن هنگامه ، من بودم که دانستم

کز او مرا اندک هراسی در سرا پا نیست

جایی که آبادش توانم گفت ، پیدا نیست

آن خانه های کوچک طفلانه در هم ریخت

وان کاخ پندار جوانی از میان برخاست