ای آنکه خود به چاه برادر فرو شدی

گور بی نشانه ی جمشید تیره روز

ای صخره ی عقوبت ضحک تیره جان

ای کوه ، ای تهمتن ، ای جنگجوی پیر

اما کلاه سروری خسروانه را

در لحظه ی سقوط

از تنگنای چاه رساندی به کهکشان