که ای ناجوانمرد حکم از که داری ؟

به من با سر انگشت تهدید و تهمت

نشان می دهد سرخی آسمان را

سرانجام در گوش من می خروشد

که در خاک و خون می کشی این و آن را

من از تهمتش غم ندارم ، ولی او

درون مرا زین سخن می خراشد