که در خاک و خون می کشی این و آن را

نشان می دهد سرخی آسمان را

سرانجام در گوش من می خروشد

که ای ناجوانمرد حکم از که داری ؟

من از تهمتش غم ندارم ، ولی او

درون مرا زین سخن می خراشد

که ای پیر ، ای پیر خاکسترین مو