که ای پیر ، ای پیر خاکسترین مو

که در خاک و خون می کشی این و آن را

من از تهمتش غم ندارم ، ولی او

درون مرا زین سخن می خراشد

به یاد آور امروز ، در خاک مغرب

خردی خویش در خاوران را

تو بودی که از کودکی تا کهولت