لهیب درد خاموش مرا تسکین نخواهد داد

و یا ابری به پهنای زمین در من فرود اید

اگر آن اشک سیل آسا

ره پنهانی دل را به سوی دیده بگشاید

م تلخ مرا از خاطرم بیرون نخواهد برد

مگر مرگ اید و راه فراموشیم بنماید

من از داروی شور اشک در شب های بیداری