تمام روشنایی ها فرو مرده ست

چه غم مرا از هیچ سو دیگر صدایی نیست

چه غم گر چلچراغ ماه ، بزمم را نیاراید

شبی دارم که در آفاق تاریکش

ختان را ، سکوت مرگ ، در خوابی گران برده ست

من اما در میان خفتگان ، آن پیر بی خوابم

که در دستش ، کتاب کهنه ی هستی ورق خورده ست