سنگ و گیاه و جانور و آدمی : ترند

وین اشک بی دریغ که از طاق آسمان

در دیدگان خیره ی من چکه می کند

مانند شیشه ایست که از ماورای آن

من ، از نسیم سرد خزان ، بوی خاک را

همچون شراب تلخ

هر دم به یاد خانه ی ویران مادری