در آن غروب هراس آور زمستانی

ز چشم تنگ هواپیما

ونیز را دیدم که همچو نقش نگونسار آسمان بر آب

جهان تازه ی دیگر بود

ونیز چون خزه ای سبز در مسیر نسیم