ونیز را همه جا در خیال می بینم

و من که از در پنهانی تخیل خویش

در آن غروب هراس آور زمستانی

به سوی غربت امروز خود شتافته ام

و نیز در شب پیری به خویش می نگرم

اگر ز نیش نگاه ستارگان ، شبها

ونیز را سر خفتن نیست