اگر ز نیش نگاه ستارگان ، شبها

به سوی غربت امروز خود شتافته ام

ونیز را همه جا در خیال می بینم

و نیز در شب پیری به خویش می نگرم

ونیز را سر خفتن نیست

منم که چشم به چشم ستاره می دوزم

و تا سپیده براید : ستاره می دوزم