در جلوخان سرای من

در پس شیشیه ی باران زده ی خاطره های من

حلقه ی آتش سوزانی است

که شبی کودک همسایه

زیر آن کهنه چنار افروخت

او که از روز بیابان به شب دهکده بر می گشت

عقربی را که به بازیچه شباهت داشت