زیر آن کهنه چنار افروخت

حلقه ی آتش سوزانی است

که شبی کودک همسایه

در جلوخان سرای من

او که از روز بیابان به شب دهکده بر می گشت

عقربی را که به بازیچه شباهت داشت

لحظه ای چند ، در آن حلقه ی نورانی