کو تو را بر آسمان بر می کشد یا می کشد

کشتگان نعره زنان یا لیت قومی یعلمون

خفیه صد جان می دهد دلدار و پیدا می کشد

از زمین کالبد برزن سری وانگه ببین

روح ریحی می ستاند راح روحی می دهد

باز جان را می رهاند جغد غم را می کشد

آن گمان ترسا برد مومن ندارد آن گمان