روح ریحی می ستاند راح روحی می دهد

خفیه صد جان می دهد دلدار و پیدا می کشد

از زمین کالبد برزن سری وانگه ببین

کو تو را بر آسمان بر می کشد یا می کشد

باز جان را می رهاند جغد غم را می کشد

آن گمان ترسا برد مومن ندارد آن گمان

کو مسیح خویشتن را بر چلیپا می کشد