اینک ببین برابر چشم تو چیستند

مرغان پر گشوده ی طوفان که روز مرگ

دریا و موج و صخره بر ایشان گریستند

می گفتی ای عزیز ! سترون شده ست خاک

هر صبح و شب به غارت طوفان روند و باز

باز آخرین شقایق این باغ نیستند