تا بر سیمین تو احوال ما زرین کند

ای تو رنگ عافیت زیرا که ماه از خاصیت

سنگ ها را لعل سازد میوه را رنگین کند

پرده بردار ای قمر پنهان مکن تنگ شکر

عشق تو حیران کند دیدار تو خندان کند

زانک دریا آن کند زیرا که گوهر این کند

از میان دل صبوحی کآفتابت تیغ زد