از میان دل صبوحی کآفتابت تیغ زد

تا بر سیمین تو احوال ما زرین کند

عشق تو حیران کند دیدار تو خندان کند

زانک دریا آن کند زیرا که گوهر این کند

گردن جان را بزن گر چرخ را تمکین کند

چشم تو در چشم ها ریزد شرابی کز صفا

زان سوی هفتاد پرده دیده را ره بین کند