زان سوی هفتاد پرده دیده را ره بین کند

از میان دل صبوحی کآفتابت تیغ زد

گردن جان را بزن گر چرخ را تمکین کند

چشم تو در چشم ها ریزد شرابی کز صفا

گر شبی خلوت کنی گویم من اندر گوش تو

لطف هایی را که با ما شه صلاح الدین کند