همه اشکم همه آهم همه سوزم همه دردم

شعله ی آتش عشقم منگر بر رخ زردم

چون سبویی که شکسته ست و رخ چشمه نبیند

کو امیدی که دگرباره همآغوش تو گردم

لاله صبح بهارم که درین دامن صحرا