نمی سازند با این تنگنای عالم هستی

به هم زد دود آه دل صفای خلوت ما را

...

خزان گلچین کند این باغهای حسرت ما را

بلند است آشیان مرغان اوج همت ما را

سری بر زانوی غم داشتم در کنج تنهایی

کمینگاه جنون کردی مقام عزلت ما را