به گیسوان سیاهت شکست غم مرساد

سپیده سحر شام تار آینه ای

ز نقش روی تو روشن شود شبان غمش

فروغ دیده ی شب زنده دار آینه ای

که سرمه ی نگه بی غبار آینه ای

تو را به کام رقیبان کجا توانم دید

دریغ ایدم ای گل که یار آینه ای