شادی شب های ما کز مشک و عنبر پرده داشت

آن زمانی را که چشم از چشم او مخمور بود

چون رسیدش چشم بد کز چشم ها مستور بود

شادی آن صبح ها کز یار پرکافور بود

از فراز عرش و کرسی بانگ تحسین می رسید

تا به پشت گاو و ماهی از رخش پرنور بود