از فراز عرش و کرسی بانگ تحسین می رسید

چون رسیدش چشم بد کز چشم ها مستور بود

شادی شب های ما کز مشک و عنبر پرده داشت

شادی آن صبح ها کز یار پرکافور بود

تا به پشت گاو و ماهی از رخش پرنور بود

هر طرف از حسن او بدلیلیی کاسد شده

ذره ذره همچو مجنون عاشق مشهور بود