هر طرف از حسن او بدلیلیی کاسد شده

شادی آن صبح ها کز یار پرکافور بود

از فراز عرش و کرسی بانگ تحسین می رسید

تا به پشت گاو و ماهی از رخش پرنور بود

ذره ذره همچو مجنون عاشق مشهور بود

دل به پیش روی او چون بایزید اندر مزید

جان در آویزان ز زلفش شیوه منصور بود