من که با عطر غمت سر به گریبان دارم

خار خشکم مزن ای برق به جانم آتش

که هنوز آرزوی بوسه ی باران دارم

غنچه آسا نشوم خیره به خورشید سحر

شمع سوزانم و روشن بود از آغازم

که من سوخته سامان چه به پایان دارم