فروغ عشق ز من جو که همچو چشمه ی صبح

شرار سینه ام از آه آتشین پیداست

صفای عشق درین برکه خزانی بین

اگرچه بر رخش از غم هزار چین پیداست

صفای خاطرم از پاکی جبین پیداست

من آن شکوفه از بوستان جدا شده ام

شب خزان من از صبح فروردین پیداست