تا زدم چون غنچه دم بر باد رفتم همچو گل

گر دلی آسوده ز آشوب زمن می داشتم

خاطری خندانتر از صبح چمن می داشتم

کاشکی مهر خموشی بردهن می داشتم

اشک لرزانم که افتادم ز چشم آشنا

کاش یک بار دگر روی وطن می داشتم