ای خموش از گفت خویش و ای جدا از جفت خویش

تا ببینی بر رخ من صد هزار آثار خود

این غزل کوتاه کردم باقی این در دل است

گویم ار مستم کنی از نرگس خمار خود

چون چنین حیران شدی از عقل زیرکسار خود

ای خمش چونی از این اندیشه های آتشین

می رسد اندیشه ها با لشکر جرار خود